De Wonderbag is een tas om een warme pan in te doen. Door het isolerend vermogen gaart het eten verder en bespaar je dus gas of elektriciteit. Jorien testte hem uit.

Koken, energie besparen en tegelijkertijd vrouwen in Afrika steunen? Dat kan allemaal met de Wonderbag. Je brengt je pan aan de kook, doet hem in de tas en dan gaart het rustig uren verder zodat je bij thuiskomst gelijk aan tafel kan. Ideaal of toch niet?

Claim

De Wonderbag werkt als een ouderwetse hooikist: het is een slow cooker en houdt de pan heel lang warm. Zo kan voedsel – zonder op het vuur te staan- toch goed gaar worden.

Hoe zit het precies?

De Wonderbag is bedacht door de Zuid Afrikaanse Sarah Collins en wordt geleverd met een receptenboekje. De ondertitel luidt ‘a recipe for change’. In Afrika koken namelijk veel vrouwen op open vuur. Ze moeten daarom de hele dag bij het vuur zitten om het voedsel in de gaten te houden. Daarnaast moet er hout gesprokkeld worden en water worden gehaald om te kunnen koken. Dit kost de vrouwen natuurlijk veel tijd en door de Wonderbag houden ze tijd over om zich te kunnen ontwikkelen. Meisjes kunnen bijvoorbeeld terug naar school en het maken van de tassen levert werkgelegenheid op.

Behalve dat ik zelf gas bespaar, zorg ik met de Wonderbag ook beter voor mijn medemens.

Voor iedere Wonderbag die verkocht wordt, doneert de organisatie er één aan een familie in nood. Dus behalve dat ik zelf gas bespaar en zorg voor minder vervuiling door transport – wanneer ik bijvoorbeeld bonen kook in de bag in plaats van bonen uit potjes te consumeren – zorg ik ook beter voor mijn medemens. Minder koken boven open vuur bespaart water, bomen en bovendien hun gezondheid, want de rook is erg vervuilend.

Oordeel

Vooral omdat ik me schuldig voel als ik bottenbouillon urenlang op het gasfornuis laat staan pruttelen, heb ik een Wonderbag gekocht. Ook maak ik graag zelf yoghurt (van rauwe melk die ik aftap in glazen flessen) en daarbij wikkel ik de pan nu niet meer in een wollen deken maar doe ik hem een nachtje in de Wonderbag. So far so good.

Doordat het receptenboekje zo glossy is en de naam zo veelbelovend, begon ik aan de paella. Ik hoopte aan het einde van de dag, na de zwemles, een heerlijke pan op tafel te toveren. Helaas was het niet goed gaar. Wellicht omdat ik de ounces en cups niet goed vertaald had. Wat ontmoedigt heb ik de recepten maar even links laten liggen.

Ik gebruik de Wonderbag echter wel bijna dagelijks voor bonen en linzen of voor bijvoorbeeld wortelgroenten. Die eet ik nu trouwens wel veel vaker. En eerlijk gezegd gebruik ik hem ook als theemuts – blijft lekker warm en hij heeft een heel vrolijk gekleurd Afrikaans motiefje.

Uiteindelijk heb ik nog wel altijd de ijdele hoop om mijn familie te verwonderen met zo’n mooi gestoofd gerecht als in het boekje. Misschien gaan ze wel enthousiast joelen, zoals de mannen in Kenia bij het zien van de gare rijst die uit deze wonderlijk zak gehaald wordt… Het inspireert me in ieder geval om me te blijven verwonderen.