De slag om de klerewereld is een indrukwekkend drieluik over de kledingindustrie. Journalisten Teun van de Keuken en Roland Duong hebben op integere wijze duidelijk gemaakt dat de kledingindustrie en onze modeverslaving vele slachtoffers maakt.

Moderne slavernij is geen overtrokken term in dit geval. Het is daarom tijd voor Fair Fashion, vindt Marieke Kops. Zij schrijft artikelen voor haar eigen blogs www.mooigeschreven.nl en www.fairfashionblog.nl.

Lessen uit De slag om de Klerewereld

De feiten over de kledingindustrie kende ik, onder andere uit het boek Talking Dress van Marieke Eyskoot. Toch werd alles door De Slag om de Klerewereld nóg duidelijker. Een paar lessen die ik nooit meer zal vergeten:

  • Of je nu een kledingstuk koopt van een goedkope winkel of van een merk, beide kledingstukken zijn qua kostprijs nagenoeg gelijk en worden onder dezelfde erbarmelijke toestanden gemaakt. Van de hogere verkoopprijs van merkkleding profiteert alleen het merk zelf.
    Een verschil dat ik daar aan wil toevoegen is het psychische effect van spotgoedkope kleding: het werkt overconsumptie in de hand. Ik hoor verhalen van mensen die vanwege de drukte bij de Primark daar niet passen en alles kopen wat ze leuk vinden. Als een kledingstuk thuis niet blijkt te passen, gooien ze het weg want ‘het kostte toch bijna niets’. Kleding als wegwerpartikel op z’n slechtst.
  • Kinderarbeid is aan de orde van de dag, zelfs in Europa.
    Erg aangrijpend om te zien, zijn de katoen-plukkende kinderen in Turkije. Hele families uit sociaal zwakkere groepen (zoals nu de Syrische vluchtelingen) worden uitgebuit. Werkdagen van 10 uur, zonder vrije dag, in de brandende zon tegen een hongerloontje. Ook in de fabrieken van landen als India en Bangladesh worden kinderen ingezet om de kosten te drukken.
  • De pesticiden die gebruikt worden voor de katoenteelt putten het milieu uit en maken arbeiders ziek.
    De katoenteelt is berucht om het gebruik van chemicaliën. Dit laat ernstige sporen na in de leefomgeving. De katoenplukkers komen er ook mee in aanraking, met mogelijk ziekte als gevolg. Ook moeten de katoenboeren zich diep in de schulden steken om van machtige zaadleveranciers gentech-katoen af te nemen. Gelukkig liet De Slag om de Klerewereld ook een heel inspirerend voorbeeld zien van biologische katoenteelt.
  • Fabrieken die volgens de regels werken blijken in de praktijk vaak een afleiding.
    Door de race to the bottom – de Westerse inkopers die steeds meer voor minder eisen – belandt de daadwerkelijke productie vaak bij onderaannemers die het niet zo nauw nemen met de regels. Zoals een fabrikant, die op papier volgens de regels werkt, in de documentaire zei: ‘Alles is te regelen’. Gevolg: in de fabrieken waar de omstandigheden goed zijn, is het nogal rustig en de onveilige fabrieken met mensonwaardige omstandigheden draaien overuren. Dit alles om zo goedkoop mogelijk voor ons te produceren.

Slag_klerewereld_KLEIN

Mijn voornemens

Mijn voornemens zijn na het zien van De Slag om de Klerewereld verder aangescherpt. Ik kocht al een stuk minder kleding en probeerde al zoveel mogelijk duurzame kleding te kopen. Maar het kan beter:

  • Ik ga mijn koopimpulsen nog meer beoordelen op werkelijke behoefte.
    Dat hangt samen met de uitdaging om een garderobe samen te stellen waarvan ik de afzonderlijke kledingstukken goed kan combineren en voor alle seizoenen en gelegenheden een paar duurzame, tijdloze setjes heb.
  • Ook ga ik het tweedehands / vintage aanbod bekijken, dat is nog een onbekend gebied voor mij.
  • Als ik iets nieuws ga kopen probeer ik het kledingstuk meer dan voorheen op álle facetten van eerlijke kleding te beoordelen.
    Zo heb ik een keer een singlet uit de Conscious-collectie van H&M gekocht. Deze was deels gemaakt van biologisch katoen. Dat is zeker een pluspunt, maar het zegt bijvoorbeeld nog niks over de arbeidsomstandigheden in de fabriek waar de singlet in elkaar gezet is. Waarschijnlijk zijn deze ‘conscious’ hemdjes gewoon in dezelfde vreselijke fabriek gemaakt als alle andere hemdjes van H&M. Dus, de volgende keer als ik een singlet ga kopen, zoek ik naar een exemplaar dat eerlijk geproduceerd is en van 100% biologische katoen is gemaakt. Gelukkig wordt het aanbod van kleding die eerlijk én hip is steeds groter.
  • Ik ga verder met het zoeken naar kleinschalige merken, winkels en webshops die bijdragen aan het eerlijk maken van de kledingindustrie.
  • Ik ga vragen stellen aan mijn favoriete merken over hun beleid ten aanzien van milieu, dierenwelzijn en arbeidsomstandigheden.
  • Ik volg de influencers op het gebied van Fair Fashion via Social Media en ga nog meer boeken over de kledingindustrie en Fair Fashion lezen.

Terugkijken

Heb je De Slag om de Klerewereld nog niet gezien? Bekijk de afleveringen hier.