Arnhem staat bekend als een groene stad, maar vooral vanwege de vele parken. Toch kan je er ook prima "groen" eten, bijvoorbeeld in het vegetarische restaurant Het Eetatelier.

Na een urenlange wandeling door de stadsparken van Arnhem, hadden mijn vriendin en ik behoorlijke honger gekregen. In het studentikoze centrum vonden we na wat gegoogle Het Eetatelier: een restaurant waar alles vegetarisch én biologisch is. Dat leek ons wel wat! De naam suggereert een spannende keuken waarin geëxperimenteerd wordt met smaken. Maar dat valt tegen.

Aanbod

Het Eetatelier zit in een onbeduidend straatje, maar oogt van binnen lekker fris. De bar is gemaakt van een oude buffetkast en geen tafel, stoel of lampje lijkt hetzelfde. Leuk! Als wij er zijn is het buiten 25 graden, dus kiezen we voor een tafeltje in de kleine binnentuin. Het Eetatelier heeft wekelijks een ander menu wat bestaat uit een handvol voorgerechten, twee hoofdgerechten en wat lekkere toetjes. Het streven is om “meer mensen te laten ervaren hoe vol van smaak en bevredigend vegetarisch voedsel kan zijn.” Mijn vriendin gaat voor de waterkerssoep en de ricotta-olijf-quiche met cranberry. Ik kies voor polenta met brie, champignons en little gem sla. Op de kaart staan verder veel biologische frisdranken, biertjes en wijnen. We nemen een Budels-biertje.

Zouden zout en knoflook bewust gemeden worden in de keuken? Het smaakt gewoon vlak.

Plus

De bediening is uitermate vriendelijk en het is prima toeven in de binnentuin. Verder is het erg goed dat Het Eetatelier hun groene missie tot voorbij de menukaart doorvoert: ook de gebruikte schoonmaakmiddelen zijn duurzaam. Hier zitten duidelijk enthousiaste en gepassioneerde mensen achter!

Min

Het eten mist smaak. Ik krijg een lekker vol, maar diep bord voorgeschoteld waardoor de polenta zompig is geworden van de gebakken tomaat ernaast. Er is ook een taai “koekje” van haver dat smaakt zoals het klinkt. Het geheel is jammer genoeg nogal smakeloos. Zouden zout en knoflook bewust gemeden worden in de keuken? Onze serveerder kijkt me glazig aan als ik ernaar informeer. De afzonderlijke ingrediënten zien er prachtig uit en lijken prima gekozen, maar er is geen zoet, zuur, bitter of hartig te ontdekken. Het smaakt gewoon, tja… vlak. Mijn vriendin’s waterkerssoep is oké, maar bevat een flinke dosis gember als grootste smaakmaker, wat nogal raar is. Als we ook nog eens een karaf gebotteld water krijgen in plaats van (veel duurzamer) kraanwater, weten we het zeker: dit kan en moet gewoon beter.